María Cuchielles
María yera una xoven de clas humilde que vivía n´Uviéu nel sieglu XVIII o XIX y que taba namorada d'un home ricu, lo que torgaba qu'él se fixase nella. P'ayudala, el diañu apaecióse-y y díxo-y que si quería conquistalu, que llevase al so hermanu recién nacíu a una cueva y lu matase a cuchillaes hasta desangralu y cola so sangre facer una pócima o un conxuru pa namorar al so amáu. María obedeció pero l´home fue avisáu de lo que diba asoceder y atopó a María tres cometer el crimen, maldiciéndola y condenándola a llimpiar la sangre de la cueva hasta que les sos llárimes s'amestasen nel agua de llavar, indicando esto'l so arrepentimientu.
P'acabar, un personaxe que toos conocemos, el trasgu:
El Trasgu
El trasgu ye ún de los personaxes más conocíos na mitoloxía asturiana. Ye un duende que vive nes cases y que ye mui traviesu, llegando a facer abondoss estrozos n´ocasiones. Causa graves trastornos na vida familiar naquelles cases qu´habita, molestando al ganao, tirando coses pel suelu, impidiendo que les persones duerman peles nueches, etc. Ensin embargu, si se trata bien y cuando ta de bon humor, el trasgu pue recoyer y llimpiar les cases, anque suel ser más dañinu que benefactor. Ye tal la molestia que causa que n'ocasiones les families tienen que mudase. Non obstante, ye mui difícil desfacese d´él, suel acompañar normalmente a la familia na mudanza, anunciándose diciendo “yo tamién ando de casa mudada”.
Hai varies maneres según el mitu de desfacese d'él: una ye encarga-y que traiga agua nuna cesta, o que convierta un pelleyu de carneru negru en blancu. Al nun poder facelo marcha vergoñosu. Otra manera de desfacese del trasgu ye dexa-y un puñáu de granu en suelu, como nun los pue garrar porque se-y escapa pol furacua de la mano enfádase y cola. El mitu del trasgu ta emparentáu con otros mitos de duendes comunes d'Europa y el restu del mundu.
